Η εμφάνιση της νέας εφαρμογής myEOPYYapp δεν αποτελεί απλώς έναν «ψηφιακό εκσυγχρονισμό» ή μια βολική διευκόλυνση για το κινητό, αλλά συνιστά την αιχμή του δόρατος στην αλγοριθμική ενσωμάτωση της υγείας στους μηχανισμούς του ψηφιακού ολοκληρωτισμού.
Το αστικό κράτος πανηγυρίζει ότι ο ΕΟΠΥΥ «μπήκε στην τσέπη του πολίτη», προσφέροντας αποζημιώσεις, διαχείριση Φαρμάκων Υψηλού Κόστους (ΦΥΚ) και ψηφιακά ραντεβού με κωδικούς Taxisnet και βιομετρικά στοιχεία. Πίσω όμως από τη φιέστα της «μείωσης της γραφειοκρατίας» κρύβεται η βαθύτερη υλική πραγματικότητα: η ολοκληρωτική περιφράξη και η εμπορευματοποίηση του ιατρικού φακέλου και της ανθρώπινης βιολογικής υπόστασης ως πρώτη ύλη εξόρυξης δεδομένων.
Η Ψηφιακή Περιφράξη της Υγείας και το Surveillance Capital of Health
1. Η Μετατόπιση του Κόστους Αναπαραγωγής και ο Εθελοντικός Ψηφιακός Αυτοελέγχος
Με το myEOPYYapp, ο ασθενής μετατρέπεται στον «ελεγκτή» και στον αμισθί υπάλληλο του οργανισμού. Η σάρωση δικαιολογητικών, η υποβολή αποδείξεων και η παρακολούθηση των αιτημάτων σε πραγματικό χρόνο μεταθέτουν όλη τη διοικητική και γραφειοκρατική ευθύνη στις πλάτες του λαού. Η δωρεάν εφαρμογή λειτουργεί ως το ελάχιστο κόστος αναπαραγωγής μιας εργατικής δύναμης που καλείται να διαχειριστεί μόνη της την εξαθλίωσή της, απαλλάσσοντας το κράτος από τη στελέχωση των δημόσιων δομών.
2. Το Σύστημα Αξιολόγησης και η Αλγοριθμική Πειθάρχηση
Η ενσωμάτωση του Συστήματος Αξιολόγησης Παρόχων (όπου ο πολίτης λαμβάνει SMS για να βαθμολογήσει την ιατρική πράξη σε τέσσερα βήματα) δεν αποσκοπεί σε καμία «ποιότητα υπηρεσιών». Δημιουργεί έναν τεράστιο μηχανισμό συλλογής δεδομένων απόδοσης (open rates, completion rates, συμπεριφορικά metadata), τα οποία αξιοποιούνται από τα μονοπώλια για την αλγοριθμική ταξινόμηση, την κοστολόγηση και την περαιτέρω εμπορευματοποίηση της υγείας. Η υγεία παύει να είναι κοινωνικό αγαθό και γίνεται μετρήσιμος δείκτη απόδοσης (KPI) σε μια ελεύθερη αγορά υπηρεσιών.
3. Η Συγχώνευση Κράτους και Fintech Monopolies
Η πρόσβαση αποκλειστικά μέσω κωδικών Taxisnet και gov.gr συνδέει άρρηκτα τον ιατρικό φάκελο με το συνολικό πιστωτικό προφίλ του πολίτη (Credit Score, τραπεζικές συναλλαγές, απαγόρευση μετρητών). Τα δεδομένα υγείας δεν είναι πλέον απομονωμένα. Διασταυρώνονται άμεσα με τα Financial και Consumption Metadata, επιτρέποντας στους αλγόριθμους να αξιολογούν τη «φερεγγυότητα» και την επιβίωση του πληθυσμού.
Η υγεία δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως θεμελιώδες κοινωνικό αγαθό, αλλά ως η νέα κερδοφόρα πρώτη ύλη για τα μονοπώλια του ψηφιακού καπιταλισμού. Με την επιβολή της ψηφιακής διαχείρισης, ο ασθενής μετατρέπεται σε απλήρωτη μονάδα παραγωγής μεταδεδομένων, ενώ ο γιατρός υποβαθμίζεται σε έναν αλγοριθμικά ελεγχόμενο υπάλληλο γραφείου, ομήρων των KPI και των ψηφιακών πλατφορμών.
Αυτή η διαδικασία αποδομεί βάναυσα το ιατρικό λειτούργημα μέσα από τρεις βασικούς μηχανισμούς:
1. Η Μετατροπή του Γιατρού σε Διεκπεραιωτή Δεδομένων και Ελεγκτή της Πλατφόρμας
Αντί ο ιατρός να αφοσιώνεται στην κλινική εξέταση, στη διάγνωση και στη σχέση εμπιστοσύνης με τον ασθενή, αναγκάζεται να λειτουργεί ως χειριστής ψηφιακών συστημάτων. Η καταχώριση, η ψηφιακή επαλήθευση, η διαχείριση των Φαρμάκων Υψηλού Κόστους (ΦΥΚ) μέσα από τις εφαρμογές και ο διαρκής φόρτος των ηλεκτρονικών εγκρίσεων καταχράζουν τον χρόνο του, μετατρέποντάς τον από επιστήμονα σε αμισθί γραφειοκρατικό υπάλληλο των μηχανισμών ελέγχου του ΕΟΠΥΥ.
2. Η Αλγοριθμική Αξιολόγηση και η Υπονόμευση της Κλινικής Ανεξαρτησίας
Η ενσωμάτωση συστημάτων αξιολόγησης παρόχων, όπου οι ασθενείς καλούνται να βαθμολογήσουν την ιατρική επίσκεψη μέσω SMS, εισάγει έναν επικίνδυνο μηχανισμό εμπορικής επιτήρησης. Η κλινική κρίση του ιατρού υποτάσσεται στην ποσοτική βαθμολογία και στους αλγοριθμικούς δείκτες ικανοποίησης. Ο γιατρός πιέζεται να προσαρμόσει την πρακτική του όχι στις πραγματικές θεραπευτικές ανάγκες του ασθενούς, αλλά στα πρότυπα που υπαγορεύουν τα ψηφιακά πρωτόκολλα και οι δείκτες απόδοσης.
3. Η Εμπορευματοποίηση της Σχέσης Γιατρού-Ασθενούς και η Απομόνωση
Η μεσολάβηση των εφαρμογών και η υποχρεωτική ψηφιοποίηση κάθε βήματος αποϊεροποιούν την ιατρική πράξη. Ο άνθρωπος που πάσχει γίνεται αριθμός σε βάσεις δεδομένων, τα συμπτώματα γίνονται consumption metadata και η θεραπεία μετατρέπεται σε συνδρομητικό προϊόν. Ο ιατρός αποκόπτεται από το κοινωνικό του περιβάλλον και μετατρέπεται σε κρίκο μιας αλγοριθμικής αλυσίδας που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ιδιωτικών ιατρικών τραστ και των ασφαλιστικών funds.
Η καθεστωτική «δημοσιογραφία» της πιάτσας έχει επιδοθεί σε έναν παροξυσμό λιβανίσματος, αναπαράγοντας δουλοπρεπώς τους κυβερνητικούς τίτλους μάρκετινγκ για το myEOPYYapp: «Αποζημιώσεις και φάρμακα χωρίς… χαρτιά», «Κρίνετε τον γιατρό σας με ένα SMS», «Άδωνις Γεωργιάδης: “Δίνουμε στον ασφαλισμένο τον έλεγχο όλων των υπηρεσιών υγείας”».
Πίσω από αυτά τα διαφημιστικά σλόγκαν που γράφονται στα υπουργικά γραφεία και αντιγράφονται πιστά από τα πετσωμένα ΜΜΕ, δεν κρύβεται καμία «διευκόλυνση», αλλά η ωμή προπαγάνδα ενός κράτους που βαφτίζει την εξαθλίωση «ψηφιακό θαύμα».
Ας αποδομήσουμε τους ψευδεπίγραφους τίτλους της κυβερνητικής προπαγάνδας:
«Αποζημιώσεις και φάρμακα χωρίς… χαρτιά»
Ο τίτλος-παγίδα πανηγυρίζει την κατάργηση του χαρτιού, αποκρύπτοντας επιμελώς την αλήθεια: η απουσία χαρτιού σημαίνει πλήρης μετατόπιση της γραφειοκρατικής ευθύνης στις πλάτες του ασθενούς. Δεν καταργείται η ταλαιπωρία. Ψηφιοποιείται και γίνεται ατομική υποχρέωση. Ο πολίτης μετατρέπεται σε ανέξοδο αχθοφόρο των δεδομένων του, εκτελώντας δωρεάν administrative εργασία για λογαριασμό ενός κράτους που αποσύρεται από κάθε κοινωνική μέριμνα.
2. «Κρίνετε τον γιατρό σας με ένα SMS»
Ο ύπουλος τίτλος της εξαφάνισης της επιστημονικής δεοντολογίας. Σερβίρουν την αλγοριθμική αξιολόγηση και την ποσοτική βαθμολογία με SMS σαν δήθεν «δημοκρατικό έλεγχο» των παρόχων υγείας. Στην πραγματικότητα, αυτός ο μηχανισμός υποτάσσει την κλινική κρίση του γιατρού σε εμπορικούς δείκτες απόδοσης, μετατρέποντάς τον σε υπάλληλο πιέσεων και απομονώνοντάς τον από την ουσιαστική σχέση εμπιστοσύνης με τον ασθενή.
3. «Άδωνις Γεωργιάδης: “Δίνουμε στον ασφαλισμένο τον έλεγχο όλων των υπηρεσιών υγείας”»
Ποιος «έλεγχος» δίνεται στην πραγματικότητα στον ασθενη; Ο «έλεγχος» να διαχειρίζεται μόνος του την ανέχεια, να εγκρίνει τα Φάρμακα Υψηλού Κόστους μέσα από μια οθόνη κινητού και να τροφοδοτεί τα ψηφιακά μονοπώλια με πολύτιμα consumption και medical metadata. Στην ουσία, το μόνο που του δίνουν είναι ο πλήρης έλεγχος… της εξαθλίωσής του, ενώ η υγεία παραδίδεται βορά στα ιδιωτικά ασφαλιστικά funds και στις πλατφόρμες.
Αυτοί οι τίτλοι δεν είναι δημοσιογραφία. Είναι δελτία Τύπου του υπουργείου που ντύνονται με μανδύα lifestyle τεχνολογίας για να συγκαλύψουν την αποικιοκρατία των δεδομένων και την ολοκληρωτική εμπορευματοποίηση του δημόσιου συστήματος υγείας.
Ειδικά το αισχρό σλόγκαν «Κρίνετε τον γιατρό σας με ένα SMS» δεν είναι απλώς ένας ακόμη προβοκατόρικος τίτλος μάρκετινγκ. Είναι η θεσμοθέτηση του κοινωνικού κανιβαλισμού και της αλγοριθμικής καφριλας.
Το αστικό κράτος και οι μηχανισμοί προπαγάνδας του μετατρέπουν συνειδητά τον πολίτη σε πληροφοριοδότη και «καρφί» του ίδιου του συστήματος. Αντί το κράτος να αναλάβει την ευθύνη της στελέχωσης, της χρηματοδότησης και της οργάνωσης των δημόσιων νοσοκομείων και των δομών υγείας, πετάει το μπαλάκι στον ασθενή, ζητώντας του να μετατραπεί σε έναν μικρό, τοπικό τιμωρό-αξιολογητή.
Αυτός ο μηχανισμός SMS αποσκοπεί σε δύο καταστροφικά αποτελέσματα:
1. Η Πλήρης Διάλυση της Σχέσης Εμπιστοσύνης
Η ιατρική πράξη δεν είναι προϊόν e-shop για να βαθμολογείται με αστέρια όπως μια παραγγελία στο efood. O γιατρός μετατρέπεται σε «πάροχο υπηρεσιών» που αξιολογείται από το θυμικό, την άγνοια ή την προκατάληψη του καθενός μέσω ενός αυτοματοποιημένου μηνύματος, καταστρέφεται ο πυρήνας της κλινικής σχέσης και η επιστημονική ανεξαρτησία.
2. Η Κατασκευή του Κοινωνικού Κανιβαλισμού
Ζητώντας από τον πολίτη να «κρίνει» με ένα SMS, το κράτος καλλιεργεί τη λογική του χωροφύλακα της διπλανής πόρτας. Αντί η εργατική τάξη και τα λαϊκό στρώματα να στραφούν ενάντια σε αυτούς που ρημάζουν τη δημόσια υγεία, καλούνται να ξεσπάσουν πάνω στον γιατρό της πρώτης γραμμής, μετατρέποντας τον ασθενή σε αμισθί «καρφί» του κρατικού ελεγκτικού μηχανισμού.
Αυτή η τεχνο-καταστολή δεν έχει καμία σχέση με τη βελτίωση των υπηρεσιών. Είναι ο τρόπος του κεφαλαίου να διαλύσει κάθε έννοια κρατικής ευθύνης, βάζοντας τον πολίτη να τρώει τις σάρκες του γιατρού, ενώ ταυτόχρονα τα δεδομένα αυτής της «αξιολόγησης» τροφοδοτούν τα αλγοριθμικά εργαλεία ελέγχου και περικοπών.
Η αλγοριθμική εμπορευματοποίηση της υγείας και η υποβάθμιση του ιατρικού λειτουργήματος αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι του ψηφιακού ολοκληρωτισμού. Η μάχη για τη δημόσια, δωρεάν υγεία και την προστασία του ιατρικού επαγγέλματος είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον αγώνα για την ανατροπή αυτού του συστήματος και της αποικιοκρατίας των δεδομένων.
| moschov.dev |